ON ALARM

Πριν τρία χρόνια σε ένα κείμενο για τις καταστρεπτικές δασικές πυρκαγιές με τίτλο Ο «δόλος» του εμπρησμού στη χώρα μας.    σημείωνα: ήμερα όμως μετά από  τόσες καταστροφές σε αυτή τη χώρα, μετά από τόση δημόσια συζήτηση, μετά από τέτοια προβολή και ενασχόληση της κοινής γνώμης με τις πυρκαγιές μπορεί να ισχύουν οι παραπάνω κατηγορίες αμελείας: "Ποιος άραγε κάτοικος αυτής της χώρας μπορεί να μην είδε, να μην άκουσε, να μην πληροφορήθηκε για τους κινδύνους της πυρκαγιάς, για τα καταστροφικά αποτελέσματα της πυρκαγιάς. Νομίζω πλέον ότι στο απεχθές αυτό έγκλημα του εμπρησμού, αυτή η «ενσυνείδητη αμέλεια» στην πλειονότητά της συνταυτίζεται και προσεγγίζει τον «ενδεχόμενο δόλο» καθώς νομίζω ότι στην πλειονότητά τους αυτοί οι «αμελείς εμπρηστές» γνωρίζουν ότι από την αμέλειά του μπορεί να έλθει το καταστρεπτικό «αξιόποινο αποτέλεσμα» διαβάστε περισσότερα 

Η φωτιά ζωοδότρα, εντυπωσιακή, καταστροφική αλλά και γενεσιουργική, ενέπνευσε αλλά και εμπνέει. Μεγάλοι υπηρέτες της γραφίδας την ποιητούργησαν  αποτυπώνοντας με λέξεις την καυτή της ύπαρξη. Το μικρό αυτό αφιέρωμα, μέρα Ποίησης, που ναι παίρνει στίχους  από έξι κορυφαίους ποιητές και μπλέκει τους στίχους τους. Φωτιά ωραία φωτιά μη λυπηθείς τα κούτσουρα Φωτιά ωραία φωτιά μη φτάσεις ως τη στάχτη Φωτιά ωραία φωτιά καίγε μας λέγε μας τη ζωή.(1) Ο λύχνος μου στης ιερής μελέτης το τραπέζι σαν ένα νεκροκάντηλο στα μάτια μου αχνοπαίζει όλα πολέμια κρύα βιβλία, κοντύλια και χαρτιά. Με καίει κακιά φωτιά.(2) «Έλα κοντά μου δεν είμαι η φωτιά τις φωτιές τις σβήνουν τα ποτάμια τις πνίγουν οι νεροποντές τις κυνηγούν οι βοριάδες (3) «Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά! είπε ένας από το πλήθος. Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια. Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον...

Βρέθηκα στην Ειδομένη, στο σύνορο με τα Σκόπια, στο σημείο 0  που δοκιμάζεται το ευρωπαϊκό κεκτημένο 2016 χρόνια μ.Χ. Χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές στοιβαγμένες στο σύνορο, κάτω από άθλιες συνθήκες συγκροτούν ένα ποτάμι δυστυχίας και τραγικότητας, μια ανθρωπιστική κρίση στην Ευρώπη της Ε.Ε. στην Ευρώπη του ουμανισμού και των ανθρωπίνων  δικαιωμάτων. όλο το κείμενο

Του Πυράχου Γιάννη Σταμούλη http://www.calameo.com/read/0019558890e8f87c29fd1 Περισσότερο βιωματικό από την εμπειρία μου ως εκπρόσωπος Τύπου του Αρχηγείου του Πυροσβεστικού Σώματος και ειδικά την περίοδο των φονικών πυρκαγιών του 2007, στο  e-book αυτό προσπαθώ να προσεγγίσω από την πλευρά των επιχειρησιακών φορέων το ζήτημα της επικοινωνιακής διαχείρισης κρίσεων. Δύσκολο θέμα αφού  το επικοινωνιακό περιβάλλον εμπλέκεται άρρηκτα με το πεδίο, την ίδια σκηνή της επιχείρησης. Μια σημαντική πλευρά της γενικότερης διαχείρισης κρίσεων.

Του Πυράχου Γιάννη Σταμούλη H  ιδέα για αυτό το νέο αυτό e-book  δόθηκε με αφορμή την εκπόνηση εργασίας σχετικού θέματος κατά την φοίτησή μου στην Σχολή Εθνικής Άμυνας. Στις σελίδες του  προσπαθώ  να προσεγγίσω τη νέα τρομακτική απειλή, της ασφάλειας και πολιτικής προστασίας των σύγχρονων κοινωνιών. Στον επίλογο παρατίθεται ένα απόσπασμα από την έκδοση του 2011, του Τμήματος Αντιτρομοκρατίας και Στρατηγικής Διαχείρισης Κινδύνων, της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Νέας Υόρκης (FDNY). Το βιβλίο είναι ελεύθερο στην ιστοσελίδα της ΕΑΠΣ  http://www.eaps.gr/wp-content/uploads/2015/09/2015-09-11-APEILES.pdf Επίσης στην διεύθυνση    http://en.calameo.com/read/001955889abd4d6753a92

Του Πυράρχου Γιάννη Σταμούλη «Στρατηγική»,  μια έννοια, πολυσυζητημένη τόσο ως προς την ίδια την ουσία  της, όσο και αναφορικά με την διαδικασία της κατάκτησής της από τους Διοικητές – Ηγέτες. Στο καθημερινά «μαχόμενο»  πυροσβεστικό  οργανισμό, η χάραξη επιτυχημένης, ορθής και ολοκληρωμένης στρατηγικής, αποτελεί στοιχείο της αποτελεσματικότητας των επιχειρήσεων και σαφώς καταλυτικό παράγοντα της ασφάλειας και της πολιτικής προστασίας της πατρίδας μας. Βασικό συστατικό  της εθνικής πυροσβεστικής στρατηγικής είναι  ο  ολοκληρωμένος σχεδιασμός της αντιμετώπισης όλων των δυνατών  και «αδύνατων» απειλών και κινδύνων και βέβαια η γνώση και η δυνατότητα της αξιοποίησης όλων των εθνικών διαθέσιμων δυνάμεων που μπορούν να βοηθήσουν και να συνδράμουν στην αποστολή. διαβάστε περισσότερα 

               (Δημοσιευμένο στο τεύχος 172 Ιουλ/Αυγ. 2015 της Πυροσβεστικής Επιθεώρησης) Του Πυράρχου Γιάννη Σταμούλη Στην χώρα μας, ιδιαίτερα μετά την μεταπολίτευση, σε μια έντονη και φορτισμένα πολιτικοκοινωνική περίοδο, σημειώθηκε  μια μακριά χρονική περίοδος, που  τη χαρακτήρισε ένας κύκλος αίματος και καταστροφής από τρομοκρατικές δράσεις. Στο φονικό οπλοστάσιο, των δρώντων, περιλήφθηκε  και το μέσο του «εμπρησμού». Με διάφορους τρόπους και μέσα, η πρόκληση  πυρκαγιάς, στους επιλεγμένους στόχους, πέρα από την υλική τους καταστροφή, παρείχαν το «αναγκαίο συστατικό» του πανικού, του διάχυτου τρόμου και εξασφάλιζαν τον «κρότο της δημοσιότητας» και την εξασφαλισμένη  θέαση του εγχειρήματος. Αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας, 19 Αυγούστου 1974, εκδηλώνεται  εμπρησμός σε αυτοκίνητο ξένης αποστολής.  Σχεδόν ένα χρόνο μετά στις 29 Απριλίου 1975 η οργάνωση Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας (Ε.Λ.Α.) αναλαμβ...

Tων Γιάννη Σταμούλη, Προέδρου Δ.Σ ΕΑΠΣ και του  Νίκου Διαμαντή,Επίτιμου Πρόεδρου ΕΑΠΣ Οι μέρες μας συγκροτούν όπως γράφει ο Υποστράτηγος ε.α Δημ Μπάκας μια “εποχή με λιγότερο «ηρωισμό», αλλά με περισσότερο «έξυπνο εγωισμό», που οφείλει να αυτοπεριορίζεται, ώστε με συνετό επιχειρείν να οδηγείται από τη θυσιαστική ηθική προς μια «ανώδυνη ηθική». Την ηθική του καλώς εννοούμενου συμφέροντος. Από τον «αφηρημένο ανθρωπισμό» του απρόσωπου καθήκοντος περάσαμε στον εφαρμοσμένο ανθρωπισμό. Προτάσσεται μια νέας μορφής ανθρωπινότητα, καθόσον προκλήθηκε ένα αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στο καθήκον και το συμφέρον.” Και σε αυτήν όμως την εποχή, με αυτά τα χαρακτηριστικά, συνεχίζεται ακόμα σε “πείσμα των καιρών” να υπάρχουν ΕΚΕΙΝΟΙ που συνεχίζουν να συναισθάνονται βαθιά την προσωπική ευθύνη, να συναισθάνονται συνειδητά την υποχρέωση να εκτελούν το “καθήκον” τους με τέτοιο τρόπο που σε στιγμές πράγματι οριακές, να ξεπερνούν τον ίδιο τους τον εαυτό και να μετατρέπονται από λειτουργοί σε ΗΡΩ...

Ένα κινηματογραφικό ντοκουμέντο που βρισκόταν στην αφάνεια για χρόνια, ήρθε  στην επιφάνεια και είναι πλέον διαθέσιμο σε όλους μέσω της πλατφόρμας του Youtube. Η κινηματογραφική λήψη του Σέρβου στρατιώτη Mika Mihajlović Afrika πραγματοποιήθηκε την 18η Αυγούστου 1917, την ημέρα που ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά στην Θεσσαλονίκη και κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης. Το αρχείο βρέθηκε τυχαία στα χέρια Ιταλών συντηρητών, που σύμφωνα με τους συντάκτες της Μηχανής του Χρόνου, το αγόρασαν από τον Σερβικό στρατό και ξεκίνησαν να το επεξεργάζονται. Το 10 λεπτο κλιπ, δείχνει διάφορες λήψεις που κατόρθωσε να πάρει ο Σέρβος κινηματογραφιστής και να αποτυπώσει στο φίλμ των 35 χιλιοστών. Η πυρκαγιά του 1917, μέσα σε 32 μόλις ώρες, κατόρθωσε να αλλοιώσει για πάντα το κέντρο της πόλης. Σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές, κάηκαν 9500 σπίτια και έμειναν άστεγοι περισσότεροι από 70000 άνθρωποι. Στο διάβα της, αφανίστηκαν αρκετά ιστορικά και θρησκευτικά κτίρια, τα οποία μετέπειτα, ...

Μια πρωτότυπη προσέγγιση πάνω στην εκκένωση του πληθυσμού από ένα χώρο.  Πως το "σπρώξιμο" και ο πανικός επιβραδύνει τους χρόνους ολοκλήρωσης της διαδικασίας εκκένωσης.