Του Πυράρχου Γιάννη Σταμούλη
Στην χώρα μας, ιδιαίτερα μετά την μεταπολίτευση, σε μια έντονη και φορτισμένα πολιτικοκοινωνική περίοδο, σημειώθηκε μια μακριά χρονική περίοδος, που τη χαρακτήρισε ένας κύκλος αίματος και καταστροφής από τρομοκρατικές δράσεις.
Στο φονικό οπλοστάσιο, των δρώντων, περιλήφθηκε και το μέσο του «εμπρησμού».
Με διάφορους τρόπους και μέσα, η πρόκληση πυρκαγιάς, στους επιλεγμένους στόχους, πέρα από την υλική τους καταστροφή, παρείχαν το «αναγκαίο συστατικό» του πανικού, του διάχυτου τρόμου και εξασφάλιζαν τον «κρότο της δημοσιότητας» και την εξασφαλισμένη θέαση του εγχειρήματος.
Αμέσως μετά την πτώση της δικτατορίας, 19 Αυγούστου 1974, εκδηλώνεται εμπρησμός σε αυτοκίνητο ξένης αποστολής.
Σχεδόν ένα χρόνο μετά στις 29 Απριλίου 1975 η οργάνωση Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας (Ε.Λ.Α.) αναλαμβάνει την ευθύνη για τον εμπρησμό 8 αυτοκινήτων ξένων αποστολών. Η ίδια οργάνωση αναλαμβάνει την ευθύνη για
τον εμπρησμό του κινηματογράφου ‘’ΑΤΤΙΚΟΝ’’ στις 15 Ιανουαρίου του 1977,
τον εμπρησμό του κινηματογράφου ‘’ΚΑΛΛΙΘΕΑ’’ στις 12 Φεβρουαρίου και
τον εμπρησμό δεκάδων αμερικάνικων αυτοκινήτων σε όλη την Ελλάδα στις 30 Μαρτίου 1977. Δυο χρόνια μετά αναλαμβάνει την ευθύνη για τον εμπρησμό στο κτίριο του Υπουργείου Παιδείας στις 26 Ιουλίου του 1979.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου